از آنجا که در کشور ما احزاب و تشکل های
سیاسی اجازه فعالیت بدون مجوز و نظارت نداشته و سیستم فیلتریزه ایران به
مخالفان و حتی رفرمیست های حکومتی حق ورود به عرصه های سیاسی و انتخاباتی
کشور را نمی دهد و قوانین و مقررات کشور محدود به خط قرمزهایی همچون ولایت
مطلقه فقیه ، شورای نگهبان، سپاه و سازمان های مافیایی بزرگ و قدرتمندی شده
است به طوری که امروز این سازمان های مافیایی همانند سپاه و آستان قدس که
از اقتصاد ، فرهنگ و هنر، اینترنت و حتی نوع پوشش مردم باید مورد نظارت
ایشان قرار گیرد و از منابع و پالایشگاه های نفتی سومین کشور نفت خیز دنیا
و دومین
دارنده ذخایر گاز جهان توسط نهادهای زیر مجموعه سپاه مانند قرارگاه خاتم الانبیاء که امروز بزرگترین پیمانکار
پروژههای دولتی ایران به شمار می
رود بهره می جوید تا مخابرات، زمین و بودجه های کلان دولتی را در
اختیار دارد و خود دارای نیروی
امنیتی و پلیس ویژه مانند بسیج، وزارت
اطلاعات و قرارگاه های امنیتی سپاه در تمام شهرهای کشور هستند و حکومت از این سرمایه هرطور که شده برای مورد
قبول نشان دادن خود و سرکوب مخالفان استفاده می کند چطور می توان مبارزه ی
مسالمت آمیز و نافرمانی مدنی داشت؟ سوال این است که چطور می توان حرف از
تغییر و رفراندوم در این سیستم امنیتی و اطلاعاتی پیچیده و سراپا
سرکوبگرانه زد؟ آیا امیدی به اصلاح از طریق وارد شدن به سیستم و عبور از
فیلتر های حکومتی و اصلاح مکانیزم های حکومتی مانند ولایت فقیه و رسیدن به
مواردی همچون دموکراسی و سکولاریسم در آینده نزدیک هست و آیا این روش در
سالهای اخیر کار کرده و موجب تغییری اساسی در وضعیت موجود شده است؟ جواب
قطعاً یک نه است. و تنها راه باقیمانده کنار گذاشتن رژیم ، اولین کاری که
می توان برای کنار گذاشتن رژیم انجام داد نافرمانی مدنی است . اگر به حضور
در انتخابات که بزرگترین خواسته ی حکومت بوده و همیشه مردم را تشویق به
حضور در انتخابات کرده است بعنوان یک راه برای نافرمانی مدنی بنگریم و عدم
شرکت در انتخابات را دهن کجی به نظام بدانیم این ساده ترین و بی هزینه ترین
و اولین قدم برای کنار گذاشتن رژیم خواهد بود و اگر این کار طی سالیان
متوالی تبلیغ شود و هدف مردم عدم شرکت در انتخابات نمایشی حکومت باشد
ناخداگاه هدف مردم از امیدی واهی به یک کاندیدای رفرمیست که بتواند از
فیلتر حکومت عبور کند و وضعیت و سیستم موجود را تغییر دهد به کنار گذاشتن
رژیم تغییر میابد.